Η βροχή θέλει jazz μουσική και γαλλικό καφέ

Η βροχή θέλει jazz μουσική και γαλλικό καφέ

Και ενα βιβλίο.
Δεν ξέρω βρε παιδί μου, κάθε φορά που βρέχει νιώθω την ανάγκη να βάλω μια playlist με χαλαρή jazz μουσική, να ανάψω την καφετιέρα μου και να καθίσω να διαβάσω ένα βιβλίο.
Αυτός ο ήχος της βροχής με ηρεμεί αλλά μου προκαλεί και μια μελαγχολική διάθεση. Μου δίνει πάντα ένα ερέθισμα για φιλοσοφική σκέψη. Πάντα όταν βρέχει σκέφτομαι όλα αυτά που θέλω να κάνω στη ζωή μου, κυρίως τα ταξίδια. Δεν έχω κάνει πολλά, ίσως αυτός είναι ο λόγος που τα σκέφτομαι έντονα. 
Για κάποιο λόγο, κοιτάζοντας τη βροχή από το παράθυρο, εικόνα συνδυασμένη με τους ήχους από το πιάνο και το σαξόφωνο και τη μυρωδιά του γαλλικού καφέ, θέλω να ταξιδέψω στο Παρίσι. Η βροχή στο Παρίσι είναι λίγο καλύτερη από οποιοδήποτε άλλο μέρος. Τονίζει την καλλιτεχνική του διάσταση. Και τη ρομαντική. Βροχή με θέα τον Πύργο του Άιφελ, τυχερός όποιος το έχει δει!
Χαμηλό φως, ανοιχτές οι κουρτίνες, στο τραπεζάκι το βιβλίο και μου και η κούπα με τον καφέ μου. (Δίπλα μου κοιμάται ο γάτος – δεν λείπει ποτέ!).
Διαβάζοντας το βιβλίο μου νομίζω πως κρυφοκοιτάζω λίγο τη ζωή των ηρώων. Μου αρέσει να βλέπω τον τρόπο που διαχειρίζονται τις δύσκολες καταστάσεις τους, ακόμα και αν πρόκειται για μυθιστόρημα – από τη ζωή είναι βγαλμένα, όπως λένε. Και μου αρέσει στο τέλος η λύτρωση που έρχεται για αυτούς – ο συγγραφέας συνήθως κρατάει ένα καλό τέλος για τους ήρωες της ιστορίας του.
Οι ρεαλιστές της παρέας δεν συμμερίζονται τις σκέψεις μου, είμαι σίγουρη! Δεν πειράζει, ταξιδεύουμε εμείς οι ονειροπόλοι και για εσάς!

 

 

 

Εκτύπωσέ το!
Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *